ياموهبه الشاعر/احمدنيازى ياموهبه ياالف مليون تجربه.. كل راجل حبتيه قصد يعنى تخدعيه زى الكتاب لو تفتحيه وبعد ماتتصفحيه . على رف قلبك بتشليه . لما النهارده بدون حسد بقيتى صحبت مكتبه .. بتغيرى عشاق هواكي فى دقايق . زى الفساتين والهدوم .. راجل بقلب عريض وسوسته فى الجناب وقت الصباح . راجل بديل من غير كمام مالوش كلام . وقت الضحى . وراجل قصير صدره مفتوح . لى ابتسامتك ولسمومك . وانتى من غيره مصبحا . وياما رجاله فى صوابعك زيها زى الخواتم .. ياصحبت الألفين عشيق .تلبسيها فى اى وقت تخلعيها فى اى وقت .. لحد ماتبقى موديل قديم. تحدفيها بطول دراعك فى الطريق… والنهارده الدور عليه وانكتب … أسمى معاهم فى الأجندة الحمرا جوه شنطتك لكن ياشابه النهارده الحظ خانك .. لا انى عارف ضحكتك .. لا انى فاهم لعبتك .. وانا جيت اقولك يا اميره ان مملكتك . خلاص وان اجيت احرر كل عبد وهيكون على ايدى الخلاص .. والاسلحه اللى زمان . فى ساحت العشق ابتدت لما القلوب الساذجه آمنت وانتهت.. انا جيت بى أحدث سلاح .. مع انه موجود من زمن .. السلاح هو الكرامه .. كل راجل كان يفكر يحمله .. تحت رجلك كان بييجى يسلمه لو دفعتى له ابتسامه .. بس انتى ياخساره نسيتى.. والغرور كان فوق عنيكى نضارات .. إن فيه الدنيا زيى . من الرجاله ياما ضحكو على البنات .. مالك كده مستغربه ومستعجبه . بتقولى طبعا فى ظنونك .. انى غرقان فى التجارب .. لكن المفاجاه ايوه المفاجأة.. اخاف اقولها لا اصدمك انتى اول تجربه . والله اول تجربه .. بس ناوى وبصراحه.. انى افتح للى زيك مكتبه . واعمل بى اللى زيك مكتبه